บทที่ 16 ปราบเสือ

ผมรีบจู่โจมยัยแสบที่กำลังยืนเอ๋อค้างนิ่งไป จู่ๆเธอก็พูดแทงใจดำผมขึ้นมาแต่มันก็เป็นความจริงผมติดใจเธอเข้าแล้ว  แพตตี้เหมือนคนกำลังคิดหนักทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยืนนิ่งๆ  เธอคงไม่คิดว่าผมจะยอมรับออกมาตรงๆพอผมสารภาพความจริงเธอถึงกับไปไม่เป็น  เมื่อเธอยังค้างผมจึงฉวยโอกาสรวบเอวคอดของเธอเข้ามากอดแนบชิด  กลิ่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ